Czy może coś z tego wyjdzie..?

A więc spotkałam się z chłopakiem przez internet.
Piszemy około 4 miesiące, widzieliśmy się dwa razy. Wczoraj był drugi raz. To było naprawdę przebojowe spotkanie, mimo, że nie wiedziałam co mam na początku zrobić. potrzebowaliśmy tego oboje - delikatnej czułości. ALE Z UMIAREM.
On mnie kocha. Troszczy się i dba o mnie, a ja się w nim zakochuję...
Wreszcie.
Teraz pozostało mi tylko tęsknić.

pytanie do księżyca

Dlaczego widząc gwiazdy, zatrzymujemy się na chwilę i patrząc na nie, odpływamy w nieznane? Dlaczego księżyc działa na nas tak, jak kamień filozoficzny na Voldemorta? Co w nim takiego jest, co nas do siebie tak bardzo przyciąga? Te miliony ludzi na świecie. Dlaczego wszyscy marzą, by znaleźć się właśnie na nim?
Księżyc, księżyc z jedną gwiazdą. Jedną nadzieją. Jedną samotnością.
Co ty w sobie masz..?

rekolekcje

Byłam dzisiaj na pierwszym dniu rekolekcji i muszę przyznać, że mino tego, że byłam bardzo złowrogo nastawiona na to wszystko, nawet mi się podobało.
Pierwszy powód to nowy, mega przystojny ksiądz. Po prostu ciasteczko w sutannie, szok. Mądry, inteligentny, miły, przyjazny, sprytny... No ideał na nauczyciela. Gdybym miała z nim religie, chodziłabym na nią z chęcią i może nawet uwierzyłabym w boga. (Yyy, no dobra bez przesady.) Kto wie.
Obecnie uczy mnie łysy. Szczerze go nie lubię, a szczególnie mnie drażni, gdy opowiada historyjki związane z bogiem, aniołami itd.
Raz na lekcji zaczął mówić o tym, że w pewnym domu żyła sobie szczęśliwie rodzina, do których przyleciał anioł z wieścią od boga.
Żal.pl
Takie dyrdymały mnie naprawdę wkurzają bardzo, bardzo. Po prostu w to nie wierze, koniec tematu.
Ale nie na temat boga chcę się wypowiadać, tylko o tym co się stało na rekolekcjach.
Seksi ksiądz Piotr (piękne imię) potrzebował chórek do śpiewu. Prosił się tak chyba minutę, to moja przyjaciółka wstała ignorując moją odmowę i poszła do księdza. A ja, że nie mogłam jej tak zostawić pobiegłam za nią dygocząc ze strachu. Za pierwszym razem obiegła mnie trema, bo się zdenerwowałam, gdyż tyle osób skupiło właśnie na mnie swój wzrok, ale w końcu się uspokoiłam i śpiewałam bardziej lżej.
Ehh, czego się nie robi dla przyjaciół...
Stałyśmy trzy, z jakimś dzieckiem z 1 gim. i śpiewałyśmy koło księdza.
Fajnie, jutro też tak zrobię.
A i oczywiście was też zachęcam do pokonywania wysokich poprzeczek. Swoich trem. Nie ma co się bać, wszystko zdarza się raz.
Zabili mi żółwia - Wiosna. Świetny kawałek. ;)

rozkosz wiosny

To jest właśnie taka chwila, kiedy cieszy mnie oddychanie.
Zapewne już każdy z was czuje wiosnę w powietrzu. Wiosnę i lato, czyli napływ dość pozytywnej energii.
Czujecie szczęście w blasku słońca, tak jak ja. Chłodny, ale przyjazny powiew wiatru o nieziemskim zapachu. O dobrym zapachu. Słyszycie szum samochodów i drzew, a w powietrzu czuć czystość. Nabieracie ochoty na spotkanie się z kimkolwiek, żeby tylko było dobrze. Albo jeszcze lepiej. Żeby poczuć się szczęśliwie.
Wizja położenia się na trawie i odepchnięcie wszystkich problemów na bok, wydaje się bardzo przyjemna. Chwila rozkoszy i wolności. Dotyk wilgotnej trawy i ciepłego piasku. Zmrużenia powiek wpatrujących się w piękne słońce i oceaniczne niebo. Bez skazy. Bez jakiejkolwiek chmurki. Dwa, całkiem inne, ale tak samo piękne światy. Niebo i ziemia. Moc błękitu i spokój zieleni.

Piękna nutka na rozluźnienie. c;

wena

To jest takie przywiązanie psychiczne z drugą osobą, które wyczuwam tylko wtedy, gdy tego kogoś przy mnie nie ma.
To się nazywa tęsknota. W wyobraźni zakochanego człowieka rosną wtedy kwiaty, które trzeba zerwać by urosły na nowo. Zerwać i nawozić. Czyli dbać o wenę.
A gdy wszystko się kończy, czyli miłość i szczęście, wtedy one więdną. Umierają. Gniją.
Gdy się traci kogoś takiego kto powodował to wszystko, czyli pomysły i natchnienie, to wena może zniknąć nawet na kilka miesięcy lub lat. Może długo już nie powrócić, dlatego potem to od człowieka zależy co z tym dalej zrobi, albo jak zapobiegnie wpływom innych ludzi na siebie.
Ja w tej chwili nie mam nikogo kto powoduje takie cuda... No w sensie nikogo kogo kocham i kogo tak po prostu bezgranicznie potrzebuje. Wiesz o co mi chodzi? Tego, kto jest dla mnie tlenem. Dla którego weszłabym w ogień i dla kogo potrafiłabym umrzeć z uśmiechem na ustach.
Jestem w takim stanie od kilku lat i potrafię sobie poradzić. Czerpie wtedy pomysły ze wszystkiego co mnie otacza. Z każdej sytuacji i osoby. Nie tylko tej jedynej, ale tych najbliższych... a jednak dalekich. Psychicznie niedosięgniętych, ani nienaruszonych. Oddalonych do miejsca, w którym nie ma nic. Pustka. Bezgranicznie obcy, nieodnaleziony nowy ląd.

Piękne ale i też zarazem bardzo smutne... Idealne na teraz, bo jakoś nie czuję się w humorze.

Fragment tekstu:
"Celując w niebo
Utknąłem na ziemi
Dlaczego wciąż próbuję
Skoro wiem, że i tak upadnę?
Myślałem, że potrafię latać
Więc dlaczego utonąłem?
Nigdy nie dowiem się dlaczego to wciąż upada, upada, upada"

wracając do wspomnień

Często wracają do nas wspomnienia, które później ciężko poukładać. Z czasem są jednak coraz mniej dotkliwe, ale zawsze w jakiś sposób się na nas odbiją.
Gdyby nie błędy, przeszłe upadki i łzy, nie nauczyłabym się wielu rzeczy. Nie wiedziałabym co miałabym robić w danej sytuacji, jak się zachować, co powiedzieć.
Jednakże nie tęsknie, tak jak się powinno tęsknić. Jak wspominam, to niechętnie. Przeszłość, której mogło nie być.
Ale tak jak każdy z nas ma dobre i beztroskie wspomnienia z podstawówki, chociaż jedno, małe, krótkie. Podstawówka była czasem w którym byłam niewinnym, małym, niedoświadczonym dzieckiem bez jakiegokolwiek życiowego doświadczenia. Podatna na wszystko, nawet najmniejszy gest.
Teraz tak sobie wspominam, bo wiem że póki mam czas mogę to swobodnie robić, bo za niedługo rodzice wrócą i będzie trzeba pomóc w remoncie itd itp.
Dopóki mam czas i dopóki pamiętam, bo po mojej babci wiem, że kiedyś i tak o tym wszystkim zapomnę, dlatego tworzę to wszystko, by zapobiec niepamięci.
Po prostu lubię ten czas, a szczególnie wyjazdy poza szkolne, które i tak powoli nikną w rzeczywistości.
Nie chcę o niczym zapomnieć...

Słuchając tej piosenki bardzo łatwo się rozpłynąć w swoich wspomnieniach. Tak na chwilę się położyć i po prostu pomyśleć, odpocząć.
John Lennon - Imagine :)

Fragment tekstu:

"Pomyśl, że nie ma nieba

To łatwe, jeśli chcesz.

A w górze tylko gwiazdy
I piekła nie ma też."

przyjaciółka w pomocy

Zdaje się, że każda z nas chce być najpiękniejsza. Wiele razy nawet wygląd jest ważniejszy i cenniejszy od czegokolwiek innego, ale czy to oznacza, że nie mamy sobie pomagać w rozwiązaniu tego problemu?
"Nie podam ci nazwy leku na trądzik, bo będziesz wyglądać lepiej ode mnie". <--- Ten tekst to największa paranoja, jaką można powiedzieć.
Przecież wygląd to jest ogół i jeśli ktoś kogoś kocha czy lubi, to czy ta osoba będzie miała 10 pryszczy, czy wcale to nie gra po prostu roli w niczym, bo to jest najnormalniejsza choroba jaka może być.
Tak samo, jakby ktoś z nas się oparzył, tylko różnica tkwi tylko w tym, że oparzenie nie jest aż tak obrzydliwe, chociaż tylu ile jest ludzi, tyle różnych zdań.
Dlatego nie można podchodzić do tych sytuacji tak bardzo dziecinnie.

No i mój ukochany Kabanos idealnie tu pasuje. <3